Nieuwsflits

Dopamine voor het brein: wetenschapsdag op De Nassau

geplaatst op: 19-02-2015
Op donderdag 12 februari was het rooster voor alle leerlingen van de bovenbouw van het vwo omgegooid en kregen zij een prachtig programma voorgeschoteld.

De dag begon met een plenaire presentatie in het auditorium door Marise Machielsen, die oud-leerling van De Nassau is en na het behalen van het vwo-diploma in 2001 geneeskunde studeerde, specialiseerde als psychiater en een proefschrift schreef.
Marise bracht een helder en boeiend verhaal dat begon met haar studiekeuze en het toeval dat daarin soms een rol speelt. Het onderzoek waarop ze promoveerde vloeide voort uit de drang om wetenschappelijk werk te doen naast de praktijk van fietsende psychiater. De hoofdvraag voor het onderzoek was of antipsychotische medicatie die voorgeschreven werd voor jonge mannen met een psychose ook cannabisverslaving en craving zou kunnen tegengaan of juist zou versterken. Marise liet het publiek zien welke onderzoeksvragen er gesteld werden, op welke wijze het onderzoek concreet werd uitgevoerd en hoe de onderzoeksresultaten geïnterpreteerd konden worden.

Daarna waren er twee rondes met zes colleges van wetenschappers, waaronder twee hoogleraren, uit heel verschillende vakgebieden en delen van het land. Niet alleen broeikasgassen, dialecten, de antropologie van het alledaagse, LED-licht, onderzoek met medicijnen konden als onderwerp gekozen worden, maar ook het onderzoek van het NIOZ op de Noord- en Zuidpool.

De onderzoeker die over dit laatste sprak is ook een oud-leerling van De Nassau, maar dan van het laatste jaar van de HBS. Loes Gerringa, van opleiding fysisch geograaf, en gepromoveerd in de wis- en natuurkunde, is al geruime tijd verbonden aan het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek van de Zee en gaat jaarlijks op expeditie met de Pelagia, het vlaggenschip van het NIOZ of naar de polen met een van de buitenlandse ijsbrekers. Haar onderzoeksonderwerp lijkt beperkt, namelijk FE (opgelost ijzer) in de zee, maar ijzer is onontbeerlijk voor de groei van algen en dus voor de hele voedselketen in de oceanen. Het college was niet een knieval voor de leerling, maar zette haar twee groepen behoorlijk aan het denken over vragen als “Hoe meet je ijzer in de oceaan als je op een roestig schip zit en waarom is er zo weinig ijzer in de zee in vergelijking met de hoeveelheid in landmassa?” en “Hoe meet je dan die extreem kleine hoeveelheden?“. En natuurlijk waren er ook mooie plaatjes van bultruggen, onvermijdelijke en schattige pinguïns op Antarctica en bijzondere verhalen over drie maanden op een schip in de ijskoude oceaan.

Na de colleges mochten de leerlingen aan hun huiswerk voor de volgende dag, konden ze zich opladen voor de avondlezing en gingen de sprekers huiswaarts, want zoals een van hen zei: “Een bakker moet broodjes bakken en wetenschappers moeten artikelen publiceren.”

Extra foto's