Nieuwsflits

Een verloren moederland: mythe of historische werkelijkheid?

geplaatst op: 10-04-2015
Godsdiensthistoricus en theoloog Annine van der Meer was door de Commissie Identiteit van De Nassau uitgenodigd te spreken in het kader van het leerhuis. In haar lezing liet zij op witte donderdag zien dat er in elk mens mannelijke en vrouwelijke krachten schuilen. Ooit waren die krachten in balans, maar ze dreven uiteen. Het mannelijke werd dominant en het vrouwelijke werd steeds meer geassocieerd met het kwaad. Maar er gloort hoop, wellicht kan de eenheid hersteld worden.

Heel lang geleden was er eens een moederland. In dat moederland liepen vrouwen naakt, werd de eerste menstruatie gezien als een bloem die tot bloei komt, het voorteken van vruchtbaarheid. De vrouw was vrij in haar partnerkeuze en had meerdere minnaars. Maagd zijn betekende huwbaar en zelfstandig zijn, het verwees niet naar een maagdenvlies dat in tact was. In het moederland maakten mannen zich mooi in de hoop uitverkoren te worden door een vrouw, waarna hij in haar familie introuwde. De kinderen kregen haar naam en de dochters erfden haar bezit. Een dergelijke organisatie van de maatschappij staat ver weg van onze realiteit, maar er gaat hardnekkig het verhaal dat dit historische werkelijkheid is. Of moeten we het moederland onder de mythes scharen. Volgens Annine van der Meer is het moederland historische werkelijkheid.

Ze meent stellig dat in het moederland nooit een project als Kinderfonds MAMAS nodig zou zijn, want kinderen werden gekoesterd en zelfs vereerd als reïncarnaties van voorouders. Je moet wel van goeden huize komen om in een uur tijd tientallen millennia te doorlopen en te laten zien hoe het toch allemaal gegaan is, van dat matriarchaat naar het patriarchaat.
Temeer omdat de ontwikkelingen zich in de prehistorie hebben voorgedaan.
Van der Meer haalt manmoedig van alles uit de kast, want het valt niet mee een verloren moederland als historische werkelijkheid over het voetlicht te brengen. Geschreven bronnen getuigen er niet van, waarmee we op het terrein van de archeologen komen. Dan wordt het duiden. In Van der Meers gedachtegang lijkt er een groot mannencomplot te zijn ontstaan dat geen moeite uit de weg ging de vrouw te demoniseren om zelf te kunnen gloriëren. Sprookjes en de bijbel getuigen van de kwalijke rol die de vrouw wordt toegedicht als heks, verleidster en symbool van het kwaad: een wezen dat met argusogen in de gaten gehouden moet worden.

Maar er gloort hoop, meent Van der Meer. Ons hart stuurt de hersenen aan en in de hersenen is er activiteit tussen de linker- en rechterhelft, waar de bruggen worden geslagen tussen het mannelijke en het vrouwelijke in elk mens. Wellicht kan de eenheid hersteld worden.

Wie door Annine van der Meer is geïnspireerd, kan haar boeken lezen en voor cursussen naar haar Academie PanSophia gaan en de vrouwelijke waarden herontdekken. Misschien iets voor ons Nassaubestuur en de mannelijke collega's? Een cursus van een jaar misschien? Dan kan De Nassau onderzoeken of de school veel leerlingen trekt door minors en tablets of als moederschool.





Extra foto's