Nieuwsflits

Anker en Anker, voor al uw misdrijven

geplaatst op: 19-11-2015
'We nemen elke zaak aan. In een democratisch land heeft elke verdachte het recht op verdediging. Geef nooit iemand levenslang, want iedereen verdient een nieuwe kans. Het rechtsklimaat in Nederland verhardt en daarom moeten strafrechtadvocaten hun stem laten horen. Het volk en de politici horen niet de strafmaat te bepalen. De weegschaal dient in balans te blijven en de beroepsgroep moet Vrouwe Justitia behoeden voor uitschieters.'

Dit zijn uitspraken uit de lezing van Wim Anker, een van de twee broers Anker: een eeneiige tweeling, Friezen, frères en confrères, strafrechtadvocaten. Maandagavond 9 november hield hij op De Nassau een stampvol auditorium tot de laatste seconde geboeid. Het eerste deel van zijn lezing was gereserveerd voor strafzaken, in het tweede deel focuste hij op ontwikkelingen in het strafrecht. Zijn helderheid, gedrevenheid en idealisme staan al garant voor aandacht, humor maakt zijn relaas af en toe hilarisch. Exemplarisch was de anekdote over hun reclamebord bij voetbalclub De Monnik op Schiermonnikoog. 'Anker en Anker: Leef niet als een monnik! Voor al uw misdrijven.' Collega Theo Hiddema plaatste er zijn reclamebord naast: 'Uw anker in de bajes'.

Anker en Anker werken door het hele land, maar zijn verankerd in Friesland en hun kantoor staat in Leeuwarden. De Ankers stellen duidelijk dat ze als strafrechtadvocaten een volstrekt eenzijdige taak hebben en hanteren vijf heldere uitgangspunten. Ze zijn er voor de verdachte, ongeacht de persoon en de feiten. Ze staan iedere verdachte bij. Een cliënt heeft nooit de regie. De cliënt kiest zijn advocaat. Ze kijken niet naar inkomen en vermogen.

Het zijn voor de hand liggende uitgangspunten, maar deze ethiek staat steeds meer onder druk. Wim Anker hekelt advocaten die als cowboys op hun scooter springen als ze ergens een interessante verdachte vermoeden die ze aan zich kunnen binden. Hij bekritiseert kantoren die nauwelijks pro deozaken doen en hun oren laten hangen naar vermogende cliënten.

De firma Anker en Anker doet ze wel, 70 procent van de zaken is pro Deo, en benadert nooit zelf cliënten. Ze wordt gekozen, soms ook door ernstige gevallen als Robert M. De verdediging van die ernstige gevallen roept vaak kritiek op. In de zaak Robert M. gingen kranten als De Telegraaf en politici als Wilders over grenzen heen: ze veroordeelden niet alleen de verdachte, maar ook de verdedigers. Wim Anker onderstreept dat er maar een is die oordeelt: alleen de rechter bepaalt of een verdachte ook dader is. Tot dat moment heeft iedereen recht op verdediging. Broer Hans zegt wel eens: 'Door de week verdedigen we onze cliënten, in het weekend onszelf.'

Wim Anker is kritisch over de ontwikkeling van het rechtsbedrijf. De trias politica staat onder grote druk, maar Anker vindt dat de machtenscheiding gerespecteerd moet worden. Ook vindt hij het niet goed dat een bekentenis en een DNA-match vaak worden gevierd als een gewonnen zaak. Anker noemt ze hooguit een beginnetje. De wet stelt dat niemand op zijn eigen verklaringen beoordeeld kan worden en dat is maar goed ook. Bekentenissen zouden in het geval van de zaak Marianne Vaatstra tot zeven daders hebben geleid. DNA-sporen zeggen niets als ze gevonden worden op verplaatsbare objecten. Een crimineel gaat echt niet meer op pad met een breekijzer, hij verzamelt tegenwoordig DNA dat hij achterlaat op de plaats delict om foute sporen uit te zetten. Zo kan elke kwaadwillende leerling de haren van ene heer De P. bij een lijk leggen. Hoewel haren....en vind maar eens een lijk.....

Wim Anker betreurt het dat over de onderwerpen levenslang en TBS grote misverstanden circuleren. Levenslange gevangenisstraf bestaat in Nederland en is echt levenslang, tot de dood. Hij vindt dat na een aantal jaren voor iedereen zorgvuldig getoetst moet worden of een tweede kans mogelijk is, zoals in de overige 27 landen van de Europese Unie. Dat TBS in ons land een slechte naam heeft, is in zijn ogen onterecht. Feiten en succesverhalen tellen, daarmee zou hij het imago van TBS graag oppoetsen.

Met zijn kritiek op strafzaken die het OM zelfstandig afdoet door schikkingen of strafbeschikkingen, komt Anker weer terug bij het uitgangspunt van zijn eigen kantoor. Een officier van justitie heeft net als een strafrechtadvocaat een eenzijdige taak. Opsporing, vervolging, berechting en executie mogen niet in handen van één partij zijn. Dat is een ondemocratische rechtsgang.

Zo toegankelijk als Wim Anker sprak, zo toegankelijk bleek hij ook tijdens de borrel. Hij sprak met ouders, collega's en leerlingen, die hem vet leuk, gaaf en awesome vinden. We spreken dan ook met recht van een meesterlijke academieavond.

Extra foto's