Nieuwsflits

Alle politiek is lokaal en netwerken trouwens ook

geplaatst op: 06-04-2017
Zonder café De Beyerd geen Dijkhoff in het auditorium van De Nassau. Na alle vergeefse pogingen via officiële kanalen hem op school te krijgen, ontmoetten Hans Teunissen en Klaas Dijkhoff elkaar bij toeval in De Beyerd. Teunissen zei hem dat hij geen lang verhaal hoefde aan te horen als hij ja zei. De rest van het gesprek laat zich raden .... Dijkhoff was er op 4 april.

Het was een genoegen naar een politicus te luisteren die geen ronkende partijretoriek uitkraamt, maar vertelt over de praktijk. Tijdens de asielcrisis startte zijn werk als staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Er moest meteen gehandeld worden. Er kwamen in veel landen veel mensen aan die meteen opvang nodig hadden. 'Die opvang wil je ook geven als mensen in nood zijn,' zei Dijkhoff. Hij vloog over de kleine rotsachtige eilandjes in het zuiden van Europa waar hij vanuit de hoogte al die oranje reddingsvesten zag. 'Je weet dat die vesten daar niet zijn achtergelaten door vluchtelingen die de overkant gehaald hebben. De meesten zijn verdronken en de vesten spoelden leeg op de stranden aan. Voor die problematiek mag je de ogen niet sluiten, je moet denken over oplossingen. Maar een probleem komt nooit alleen,' stelde Dijkhoff, 'en een oplossing is nooit eenvoudig.'

Na de eerste noodopvang is er steeds meer overleg op Europees niveau. Elke oplossing creëert een nieuw probleem, maar er moet gehandeld worden. In het kielzog van asielzoekers die welkom zijn, komen ook gelukzoekers en zelfs enkele kwaadwillenden. Het redden van bootvluchtelingen op zee veroorzaakt dat ze niet eens meer de hoeveelheid benzine meekrijgen die nodig is om de overkant te halen: ze worden toch wel uit zee gered. Afspraken tussen Europese landen om vluchtelingen op te nemen worden door sommige landen genegeerd. Het is net als groepswerk op school: er zijn altijd profiteurs die teren op de inzet van anderen.

Iedere stap op de weg van vertrek naar opvang heeft regels nodig. De noodopvang stond aan het eind van de keten, afspraken met Griekenland en Turkije zijn een tussenstap om de situatie op Europees niveau te regelen, maar de echte oplossing moet gezocht worden bij het begin: hoe minder reden er is om te vluchten, hoe minder mensen vertrekken. Europa moet afspraken maken met landen in Afrika. Dat is niet eenvoudig, maar de enige mogelijkheid.

Dijkhoff nodigde van het begin af aan de zaal uit vragen te stellen. Dat gebeurde snel waardoor er volop interactie was: over de Turkijedeal, over malafide Afrikaanse regeringen, over het aanbieden van plaatsen in onze opvangcentra nu daar minder mensen zijn. Op de vraag waarom hij gekozen is voor deze functie, zei hij dat ze in elk geval iemand zochten die rustig bleef. En op de vraag of hij zijn emoties kan scheiden van zijn werk antwoordde Dijkhoff: 'Ik heb emoties, maar mijn ambt niet.' Zo sprak hij ook: betrokken bij de problematiek, relativerend over de oplossingen en met realiteitszin. ‘Uiteindelijk,’ zei hij, ’is alle politiek lokaal: daar ontstaat de ellende en daar wordt hulp geboden.’

Extra foto's